Śniło mi się że uciekam przed kimś, miałam na szyj coś jakby obrożę a do niej smycz, ale ta smycz była z bibuły potem zobaczyłam schody wchodziłam po nich na górę a potem były jeszcze jedne prowadzące na dół, spadłam z nich i nagle znalazłam się w mojej szkole i na końcu korytarzu zobaczyłam mojego kolegę Michała i Konrada. (Kiedyś jak chyba mu się podobałam to on mi się nie podobał. Potem miał dziewczynę i teraz z nią zerwał i zaczął mi się podobać). Podbiegłam do nich, ale pod drodze odczepiłam tą obrożę i gdy usiadłam koło Michała to powiedziałam mu że już jestem wolna… (nie wiem czemu to powiedziałam i nie wiem co to znaczy) potem jakoś znalazłam się obok Konrada i on mnie jakoś  przerzucił na drugą stronę i ja wtedy chciałam mu coś zrobić ale on mnie pocałował i uśmiechnął się a potem się obudziłam.

Nie mam pojęcia o co w nim chodzi jak tylko śnię o tym to tylko jak on mnie pocałuje i się uśmiechnie to od razu się budzę…

Śniło mi się, że chodze po schodach raz w górę raz w dół. Gdy się obudziłam, myślałam nad snem. Stwierdziłam że coś mi się uda a cos nie. w szkole okazało się że jest to prawda.

Miałam w nocy całkiem ciekawy i dosyć miły sen. Byłam umówiona z jakimś chłopakiem,ale on nie przyszedł na to spotkanie. Zrobiło mi się bardzo przykro i poszłam w kierunku bloku w którym mieszkam. W momencie, gdy doszłam do bloku, zamiast do swojej klatki, poszłam do klatki sąsiedniej. Poszłam tam wiedziona pewnym impulsem i z myślą, że mamy się zamienić mieszkaniem z jakąś kobietą z tej sąsiedniej klatki. W momencie gdy otworzyłam drzwi (sennik drzwi) do klatki pierwszą rzecz jaka mi się rzuciła w oczy była skrzynka na listy, do której próbowałam zajrzeć ale była ona zamknięta.

Nagle na schodach pojawiła się ta kobieta (sennik kobieta) i powiedziała, że oferta już jest nieaktualna. W tym momencie na piętrze wyżej usłyszałam ruch i zobaczyłam tak jakby z góry, że na schodach siedzi ten chłopak (sennik chłopak) i jego kolega, tak jakby czekali na mnie, bo to mieszkanie miało być na piętrze. Kiedy uświadomiłam sobie kto tam siedzi, a on mnie usłyszał jak rozmawiam, wyjrzał zza balustrady i krzykną do mnie poczekaj. Ja w tym momencie odwróciłam się i szybko wróciłam do swojej klatki. On za mną biegł i akurat kiedy dobiegł do mojej klatki, zamknęłam mu drzwi przed nosem. Nie mógł ich otworzyć, bo był domofon. Zaczął mnie przepraszać i coś tłumaczyć, ale ja powiedziałam że nie chcę go słuchać. Oparłam się plecami o te drzwi i powiedziałam po jego kolejnych przeprosinach, że to bez sensu i żebyśmy dali sobie spokój, czy jakoś tak. Ale on prosił i przepraszał i w końcu otworzyłam te drzwi. I tu sen się kończy…

W momencie, gdy się obudziłam czułam, że w trakcie tego snu tak jakby zależało mi na tej osobie, jednak przez kilka dni nie mogłam skojarzyć tej osoby, chociaż miałam przeczucie, że ją znam. Do momentu, gdy już się dowiedziałam kto to, ten sen śnił mi się co noc, zawsze tak samo.

Olśnienia z osobą doznałam u koleżanki, gdy siadłam na przeciwko tego chłopaka. Normanie jakby mnie piorun strzelił i wiedziałam od razu po pierwszym spojrzeniu na niego, że to śnił się właśnie on. Osobiście kiedyś wpadł mi w oko, ale nie to żebym coś do niego czuła. Dlatego nie wiem czemu śniło mi się to wielokrotnie z takim uczuciem, że mi na nim zależy i do momentu, aż go spotkałam.

Bardzo proszę o jakąkolwiek interpretację, bo jakoś tak nie mogę zapomnieć o tym śnie i ciągle mam go w głowie.

Nigdy nie zapomnę mojego szczęścia po przebudzeniu, bijącego szybko serca i jeszcze nie ustępującej paniki…

śniłam schody – drewniane i takie czyste jakby dopiero co wyszorowane, długie, sięgające dość wysoko. Realnie takie schody przemierza się  nawet ze zmęczeniem, ja pokonałam je w trzech skokach!! …i byłam na górze a tam…

pokój – duży przestrzenny, jasny, ciepły, przyjazny. Byłam tam, ja i mój syn i…moi sąsiedzi /sporadycznie się widzimy na klatce schodowej/ – cała ich rodzina – jakieś meble i wiszące jemioły z czerwonymi kokardami – 2-3 w pokoju. Pomyślałam sobie  – przyjdzie czas na całowanie.

schodziłam też i po tych schodach – równie szybko i byłam na ulicy – ruchliwej i deszczowej ale kolorowej i takiej jakiejś bajkowej, pomimo, że było mokro od deszczu to nie miałam mokrych butów…

ech – piękny sen, choć krótki