Sny, opowiadania, marzenia senne... » morze

Morze i on

Pati1305 — Sun, 08 Jan 2012 12:31:09 +0000

Ten sen był naprawde jak marzenie. Niby zwyczajny, a jednak dla mnie nieosiagalny człowiek był ze mną nad morzem. W moim śnie istniała jeszcze Ola i Iza i chyba ktoś jeszcze, ale tego nie jestem pewna. Pojechaliśmy wszyscy nad morze pogoda nie była zbyt piękna, ale dla mnie było cudownie. szczerze mówiąc, gdy śniłam przeżyłąm pewnego rodzaju szok, gdyż nie wiedziałam, że posiadam serce Sebastiana. Wszyscy się śmiali było pełno osób, chociaż pogoda nie dopisywała. Ratownicy ciągle ostrzegali, aby nie wypływać po za określony teren. Mnie niestety prąd morski zniósł. Wiedziałąm tylko, że Sebastian biegnie w moją strone, ale zanim dobiegł ja zdążyłam wyjść z wody i dostać ochrzan od ratownika:). Potem szłam z nim i widziałam, że był czymś zmartwiony. Nie chciał mi nic powiedzieć. Czułam tylko, że ja jestem przyczyną jego smutku. Zdecydowłam się na zabawe w wodzie, trochę się pochlapaliśmy po czym ja mu uciekłam i poszłam do Oli zapalić. Byłyśmy w jakimś zatłoczonym miejscu.Stwierdziłyśmy, że to jest nieodpowiednie miejsce. Wyszłyśmy z tego budynku i szłyśmy plaża, aż w końcu znaleźliśmy się w jakimś korytarzu. Tam zapaliłyśmy w jakiejś wnęce, a Czajnik dalej był zrezygnowany. Leżał na ziemi, a ja na niego skoczyłam i usiadłam okrakiem, przez chwile się uśmiechnąl po czym kazał mi zejść. Moje nerwy były już na wyczerpaniu, on to zauważył i przytulił mnie. Było pięknie, śmialiśmy się trzymaliśmy za ręce. Pociągnełąm go za dłoń (sennik dłoń) i poszliśmy z innymi do jakiegoś „muzeum”. Oglądaliśmy różne rzeczy, a on chodził za mna jak mój stróż. Czułąm się spełniona i bezpieczna. Jednak było coś pomiędzy nami… Nie potrafię tego rozszyfrować. Nie pamiętam czy mnie pocałował. Nie wiem wogóle na jakiej podstawie byliśmy razem, a zreszta do związku nie trzeba mieć żadnych filarów, to poprostu samo z siebie wychodzi. Wiem, że śniąc byłam szczęśliwa, a gdy rano się obudziłam uśmiechałam się do momentu, kiedy powiedziałam sobie w końcu to był tylko sen. ( Płakać mi się chce tym bardziej, że zapominam już o tych pięknych chwilach, o jego dotyku, ustach. Nie wiem co będzie dalej. Szkoda, że skończył mi się pamiętnik.

Woda

Mikolajka — Wed, 05 May 2010 16:23:52 +0000

A było to tak. Jechałam autem ze znajomym facetem. Padał deszcz i było ciepło. W aucie przez cały para pokrywała wszystkie szyby łącznie z przednią. Kierowcy to nie przeszkadzało. Dopiero jak dojechaliśmy na miejsce przetarł trochę szybę. Zatrzymał się i wysiadł, i poszedł do budynku. Przejechałam sama autem ( to była ciężarówka) jeszcze kawałek i też wysiadłam. Okazało się, że znajduję się na jakimś pomoście, wyspie. Dookoła wszędzie woda. Czekałam na powrót znajomego. Czekałam, czekałam i czekałam. W końcu postanowiłam się przejeść i obejrzeć okolicę. Szłam długim pomostem, który częściowo zalewała woda. Ludzie mieli taką rozrywkę, ze wypożyczali sprzęt do oddychania pod wodą i spacerowali po dnie. Zbliżał się wieczór. Woda coraz częściej zalewała pomost. Była czysta i przeźroczysta, spokojna, ale wpływała na pomost podtapiając go. Szłam pomostem i zastanawiałam się jak dostać się na brzeg. Obejrzałam się na miejsce gdzie została ciężarówka, która teraz była tylko zabawką stojąca na półce przed jakimś domkiem. Facet, który obsługiwał pomost powiedział, że go zwija. Pojawił się mój mąż. Teraz razem zastanawialiśmy się jak się wydostać z tego pomostu. Został już tylko malutki kawałek, nie pomost lecz maleńka kładka. Złapałam mojego męża pod rękę i usiłowaliśmy przejeść na brzeg. Nagle pojawił się holownik i razem z kładką zaczął nas ciągnąć do brzegu.

Co to może znaczyć? W sumie najważniejsza w tym śnie była woda, coś jakby morze, spokojne, czyste lecz nieustępliwe w zabieraniu drewnianej drogi.

Poplątany sen

Paulass — Sun, 26 Jul 2009 12:46:26 +0000

Byłam z rodziną nad morzem. Morza w ogóle nie pamiętam, ale konkretne miasto, do którego zawsze jeździmy. Z nami był też mój internetowy znajomy. Właściwie cały ten pobyt pamiętam jak przez mgłę. Miasto, domy, jakiś namiot, problemy z telefonem. Chyba głównym zainteresowaniem cieszył się mój znajomy, bo to jego pamiętam najbardziej. Potem znów nic aż do momentu kiedy wróciliśmy do swojego pokoju. Był to ciasny pokoik gdzie jedne łóżko stało poziomo, a dwa kolejne tuż obok niego pionowo, tak że żeby do nich dość trzeba było się przeciskać między nimi. Pamiętam, że szłam do tego dalej stojącego pionowo łóżka mówiąc coś. I wtedy film mi się urwał… Obudziłam się w białej szpitalnej sali z kroplówką i tą taką maską tlenową (nie wiem jak to się nazywa xD). Czułam się strasznie dziwnie i nie wiedziałam co się stało. Przyszedł lekarz i powiedział, że tak jak moja mama (sennik mama) mam chorą tarczycę ( oO ) i to jakoś tak bardziej czy coś. Ten moment w szpitalu pamiętam najbardziej i mam wrażenie, że był on najważniejszy.

Potem jakby całe to zdarzenie w tym szpitalu nie miało miejsca i akcja wróciła z powrotem nad morze, ale tego już nie pamiętam. Potem wyjechaliśmy, a że mój znajomy mieszkał w górach a my w centrum to jeszcze go odwieźliśmy. Następnie akcja znów się przeistoczyła i wraz z moją przyjaciółką szykowałyśmy się na kolejny wyjazd nad morze. Miałyśmy dojechać autobusem do miasta 20 km. dalej i tam miał odebrać nas mój tata. Było coś na tym przystanku, ale tego też nie pamiętam. Potem wsiadłyśmy i szukałyśmy miejsca gdzie miałyśmy się spotkać z moim tatą. On wreszcie się pojawił i mówił coś o całej tej wycieczce. I sen się skończył…

Pustynia

magnolia — Tue, 21 Apr 2009 11:24:43 +0000

Dzisiejsza noc przeraziła mnie i to bardzo.

Byłam nad morzem i przez trzy dni chodziłam wszędzie ale nie nad moje ukochane morze. Pomyślałam sobie, że tak dłużej nie może być, bo urlop się skończy a ja nie usłyszę szumu fal…
Zdecydowałam się, że pójdę sama. Wydawało mi się, że już tam kiedyś byłam i dojście przez las będzie najkrótszym ze wszystkich możliwych.
Nagle pojawiła się jakaś pustynia, a na niej pełno ludzi ubranych
w czarne kurtki. Nagle pojawił się mój młodszy syn i razem trafiliśmy do jakiegoś pomieszczenia, z którego nie mogłam wyjść, bo pilnowali go jacyś ludzie. Okazało się, że to sekta.
Zmartwiłam się bardzo, bo pomyślałam, że mąż mnie nie znajdzie, a miała być (nie wiem czemu) wigilia. Nagle pojawił się mój mąż ze starszym synem i jak chcieliśmy stamtąd uciec, to nie było jak, bo wszystkie wejścia i wyjścia prowadziły w to samo miejsce.
Najgorsze było to, że moje dziecko (sennik dziecko) nie chciało stamtąd odejść.

Koloseum nad morzem

anula3211 — Sat, 28 Mar 2009 08:39:37 +0000

Śniło mi się że, jestem z rodziną we Włoszech. Byliśmy nad morzem. Tam był szeroki skalny płot (choć nie wiem czy można to tak nazwać) i spoglądając z niego zauważało się przepiękny widok. Budowa przypominająca trochę koloseum ale nad morzem. Aby tam wejść trzeba było przejść wysokie schody. Było ich bardzo dużo. Ten sen był najpiękniejszym moim snem jeśli chodzi o krajobraz. Chciałabym się dowiedzieć czy takie coś…