Śniło mi się, że byłam w szkole podstawowej.  Byłam uczennicą pierwszej klasy, ale pomimo tego, byłam  w obecnym wieku. Byłam więc „przerośnięta” w stosunku do pozostałych dzieci (sennik dzieci). Siedziałam w pierwszej ławce w środkowym rzędzie.  Każdy miał mieć kupioną książkę. Na owej lekcji mieliśmy korzystać z mapki zamieszczonej w  tym podręczniku. Otworzyłam więc na podanej stronie. Gdy nauczycielka podeszła do mnie, stwierdziła, że mam złe wydanie tej książki, bo mapa (sennik mapa) jest nie taka jak powinna. Miałam zamieszczoną mapę okolic mojego miasta.  Rozejrzałam się po klasie. Rzeczywiście była inna… Nie przejęłam się tym faktem, bo spoglądając w lewo, zauważyłam, że chłopak siedzący w pierwszej ławce w tamtym rzędzie, ma również inną mapkę od pozostałych. Miał mapę europy.  Był on tym, w którym w rzeczywistości jestem zakochana.  Powiedziałam uradowana nauczycielce, że nie ja jedna mam inną mapkę. Owy chłopak był zajęty zaznaczaniem czegoś. Mianowicie zaznaczał na mapie Europy wieś, w której mieszka. Zdziwiłam się, bo musiał się wykazać niemałą dokładnością. Ale chyba mu się udało. Spojrzałam na swoją mapkę i również zaznaczyłam tą wieś. Byłam szczęśliwa, bo ja miałam dokładną mapkę okolic mojego miasta (a wieś znajduje się w pobliżu), więc zaznaczyłam to bez większych problemów. Następnie mieliśmy odpowiedzieć na jakieś trzy pytania.  Na odpowiedź było wyznaczone odpowiednie miejsce, mianowicie dwie linijki. Ze względu na swój wiek, rozpisałam się na znacznie więcej… Pomyślałam, że tym wzbudzę sympatię nauczycielki, a co więcej, że ten chłopak zwróci na mnie uwagę. Chciałam po prostu być najlepszą.

Potem był przeskok, inna sytuacja. Na sali gimnastycznej siedziałam z chłopakiem (nie kojarzę go dokładnie, ale nie mogę wykluczyć, że nie był to ten, w którym jestem zakochana). Kłóciliśmy się i coś nas rozdzieliło… Pojawił się dyrektor i powiedział, że jak już się nie kochamy, to wyrzuci nas ze szkoły. Szybko stwierdziłam, że bardzo się kochamy i złapaliśmy się za ręce. Byliśmy wpatrzeni w siebie jak w obrazki.

Czy ktoś wie, jakie przesłanie może mieć ten sen?

Najbardziej mnie ciekawi ten z mapą… Te zaznaczanie wsi, w której mieszka ten chłopak…

Siedzę na stołku kuchennym twarz (sennik twarz)ą do okna i zastanawiam się nad rozwiązaniem jakiegoś problemu.
Jestem kobietą około pięćdziesiątki . Jestem matką muszę znaleźć jakieś rozwiązanie. Na chwilę przed tym zanim do kuchni wchodzi moja córka , podejmuję jakąś ważną decyzję. Zmierzch pochłania wszystkie kolory, cicho jak niewidzialny zabójca – gaz. Wszystko zatopione jest w szarości tylko nasze opaski na ranieniach z gwiazdą, wcale nie przyświecającą nad naszą droga życia, mają piękne wyraźne kolory. Jesteśmy żydówkami. Znajdujemy się w gettcie warszawskim. Ja wiem, ze za dwa tygodnie czy miesiąc rozegra się dramat. Planują zagładę dlatego wysyłam moją córkę niby to po jedzenie do rodziny w Polsce. Oni mieszkają gdzieś daleko na wsi i są w stanie poratować nas z coraz większego głodu. Jeszcze dają przepustki. Rodzina już powiadomiona. Mnie z nią nie puszczą bo mogą sie zorientować , że planujemy ucieczkę, dlatego żeby mieć większą pewność wysyłam ją samą.
Ja decyduję się zostać. Pamiętam zadziwiające uczucie pewności z dobrze podjętej decyzji i żałuję tylko, że widze córkę po raz ostatni. Jednocześnie wiem, że przeżyje i będzie mogła normalnie żyć .
To wystarcza żebym była szczęśliwa.

Zegnamy się na skrzyżowaniu dróg. Ona pada mi na szyję jakby przeczuwając w ostatniej chwili, że może coś jest tu nie tak, ale nie daję jej żadnego powodu do podejrzeń więc odjeżdża. Dramat, w którym ginę rozgrywa sie jakiś czas później. I podczas tego ostatniego aktu widzę z daleka moją córkę u rodziny, do której szczęśliwie dotarła. Doszły do nich informacje o tym co sie stało w Warszawie. Ona płacze, ale zaczyna rozumieć dlaczego wyjechała sama.
Wspaniały scenariusz na “podróże w czasie i wcieleniach”. Dodam jeszcze, że oczywiście mam córkę i w tym życiu. Zastanawiam się czasami skąd biorą się takie sny. Z jakiej krainy przychodzą i jakim językiem mówią. A może to nasze wspomnienia?