Rano stwierdziłam, że prawdopodobnie śniło mi się moje opętanie. Sen był dla mnie przerażający, gdyż bardzo boję się takich zjawisk. Straszne było również to, co poczułam i zobaczyłam po przebudzeniu. Moje nogi i ręcę były powykrzywiane i splątane. Bałam się ponownie zasnąć.

Rozdział I…

Miałam może ze 16 lat i zamieszkałam w pensjonacie. BYł to duży stary budynek (sennik budynek).  W pensjonacie tym działy się dziwne rzeczy: morderstwa, kradzieże. Pewnego dnia mojej koleżance z pokoju zginęła biżuteria. I wtedy ja chciałam zbadać sprawę. O co tak naprawdę chodzi w tym pensjonacie. Wieczorem poszłam z lupą do ogrodu i tam na trawie znalazłam tą biżuterię.Była tam nie tylko biżuteria mojej koleżanki ale osób, które zostały zamordowane. Poszłam do biblioteki i wzięłam taką książkę. Przeczytałam w niej o tym pensjonacie. I znalazłam informację o miejscu w ogródku gdzie tajemniczy morderca chowa biżuterię swych ofiar. Zaznaczyłam tą stronę i pobiegłam do dyrektora pensjonatu. Gdy otwarłam książkę nie mogłam znaleźć tej strony. Przewertowałam całą książkę.Ta strona po prostu znikła! Biżuterię ściskałam mocno w prawej ręce. Tak mocno ,że aż mnie parzyła. Chciałam ją pokazać ale czułam że sama biżuteria nie wystarczy. Nikt mi nie chciał wierzyć z tą książką….

Rozdział II …

4-5 lat póżniej nie byłam już mieszkanką pensjonatu ale pracownicą. Dyrektor umarł. podarował pensjonat mojej koleżance. Ona mnie tam zatrudniła jako pokojówkę. Dobrze wywiązywałam się z obowiązków. Szefowa była ze mnie zadowolona. Do czasu jednak. Szłam raz do pokoju innej pokojówki,starszej ode mnie. I przez szparę od drzwi (sennik drzwi) zauważyłam ,że e zmienia się ona w ducha. Była ledwo widzialna  Zaczęłam krzyczeć, że on jest duchem i mordercą. Ona się śmiała, że nikt mi nie uwierzy. Zaczęłam się z nią bić. Była tak lekka,że chwyciłam ją za włosy (sennik włosy) i zaczęłam rzucać nią ,walić nią o ściany. Była jednak niezniszczalna. Ktoś szedł w naszą stronę więc ją puściłam. Usmiechła się i poszła. Zaczęłąm zaniedbywać pracę , chciałam udowodnić, że ona to duch. Ta pokojówka powiedzaiała mi że ksiądz z pensjonatu też jst duchem a tego napewno nikomu nie dowiodę. Ale dowiodłam . Nie wiem jak i kiedy , bo tego w śnie nie było. Był tylko ksiądz , który cały czas mnie prześladował i twierdził, że przeze mnie go wywalili. Na końcu moja szefowa się zdenerwowała, wyrzuciła mnie z pracy a księdza ducha z powrotem przyjęła. On mnie jdnak dalej prześladował.

Wielkie gniazda, które mieściły się na starej wierzbie wyglądały na opuszczone. Gdy podeszłam pod drzewo z przerażeniem odkryłam martwe sroki, a właściwie ich korpusy bez głowy i nóżek. Pobrudziłam sobie dłonie krwią. Nagle usłyszałam warczenie. Obróciłam się powoli i dostrzegłam wilka. Był naprawdę ogromny. Już chciał się na mnie rzucić, kiedy chwyciłam leżącą gałąź i wbiłam zwierzęciu w brzuch.Postanowiłam uciekać. Co sił w nogach zaczęłam biec w nieznaną mi stronę. Nie oglądałam sie za siebie, ten strach nie wiadomo przed czym dodawał mi sił.

Po kilku chwilach biegu dotarłam do miasta, w którym wcześniej nie byłam. „Piękne miasto” -pomyślałam. Był dzień (sennik dzień). Ludzie poruszali się konno lub pieszo. W oddali dostrzegłam targ. Tłumy ludzi odlegiwały stragany z warzywami o owocami. Kiedy przeszłam przez stary, kamienny most, spotkałam dwa koty. Były to szare, kudłate dachowce. Powiedziały mi, że muszę iść do urzędu, zatwierdzić mój pobyt, bo inaczej zamkną mnie w lochach. Wskazały mi drogę do zamku i przyprowadziły mi rumaka. Jechałam pełna nadziei, lecz  zdawało mi się, że podążam w złą stronę. Nagle mój piękny rumak bez żadnej przyczyny zrzucił mnie z grzbietu i zniknął mi z oczu. W dodatku zaczął padać deszcz i nie dość, że zgubiłam drogę, nie miałam konia, to jeszcze cała byłam mokra. Gdy tak leżałam z bezładzie, podszedł do mnie stary żebrak. Poczęstował mnie chlebem i powiedział, że nie powinnam wracać do tamtego miejsca.

Poszłam więc zupełnie w drugą stronę. Nie minęło wiele czasu, jak doszłam do małej wsi. Pośrodku wioski zamiast kościoła, stała ogromna wieża zegarowa. Na tablicy ogłoszeń z przerażeniem dostrzegłam własny nekrolog. Gdy tak stałam jak kołek podszedł do mnie chłopak (sennik chłopak). Nie znałam go wcześniej. Zapytał dlaczego jestem taka zdziwiona. Kiedy mu powiedziałam, że właśnie przeczytałam o swojej śmierci, on na tej samej tablicy wskazał mi swoją klepsydrę. Po krótkiej rozmowie zaprosił mnie do domu. Po drodze spostrzegłam, że nosi koloratkę. Zapytałam się, dlaczego mi nie powiedział, że jest duchownym. Odpowiedział, że musi ukrywać swoją tożsamość w tej wsi. Zaczęłam się z nim kłócić na temat jego powołania, misji i roli jaką powinien pełnić. Doszliśmy do rozwidlenia dróg i rozstaliśmy się.

Zobaczyłam podziemną ścieżkę i bez wahania udałam się tą trasą…