1- ostatnio śniła mi się babcia(która jest w szpitalu w śpiączce) i dziadek(który od 2 lat nie żyje) i w tym śnie dziadek złapał babcię za rękę i poszli gdzieś. co to dokładnie znaczy?:(

2- jakiś czas temu śniło mi się, że jestem w mieście w którym spędzałam u dziadków każde wakacje. byłam tam zupełnie sama. zaraz przy bloku dziadków biegły tory kolejowe i budynek (sennik budynek) otoczony był małą fosą?(nie wiem skąd to się wzięło). szłam sobie wzdłuż tego bloku bo musiałam(coś we mnie kazało mi tam iść) usiąść na ławce obok klatki babci. wokół mnie była zupełna cisza, ludzie nie chodzili, ptaki nie śpiewały(to było dziwne bo było lato). gdy tak siedziałam zauważyłam że z daleka idzie w tą stronę mała dziewczynka, patrzyła się na mnie i uśmiechała się, gdy była blisko pomachała i mi znikła w klatce gdzie mieszkała moja babcia (przy której siedziałam na ławce). po chwili usłyszałam gwizdy pociągu i widziałam że jedzie i był stosunkowo niedaleko, odruchowo spojrzałam w górę i zobaczyłam ta małą jak weszła na tory i się dalej do mnie uśmiechała. chciałam wstać i pobiec do niej, krzyczałam uciekaj,ale coś bardzo mocno otrzymało mnie na ławce a z moich ust żadne dźwięki się nie wydobywały. szarpałam się ale to na nic.. po chwili pociąg przejechał tą małą i na ścianach była tylko wielka plama… obudziłam się
(chcę tylko dodać że po przemyśleniach doszłam do wniosku że ta dziewczyna była strasznie podobna do mnie jak byłam mała, miała taką samą sukienkę i była jak ja mając z 8-9 lat)

Jest ciepło, wspinamy się w letnich ubraniach. Przed nami widać dolinę a potem następne szczyty, tym razem już oblodzone. Tutaj rośnie trawa i drobne, żółte kwiatki. Czuję, że nie pójdę dalej. Już mam o tym powiedzieć dziadkowi, gdy on z uśmiechem pokazuje mi metalową zjeżdżalnię. Chwyciwszy się dwóch poręczy odbija się mocno, i już po chwili macha do mnie z doliny. Boję się, ale chwytam się również; odbijam się mocno, a wtedy poręcze rozjeżdżają się, spod nich wyłania się ostry, metalowy pręt i przebija moją klatkę piersiową. Na sekundę tracę przytomność, potem widzę już z boku moje ciało (sennik ciało), jak zjeżdża po tym pręcie na samo dno doliny.

Wtedy zdaję sobie sprawę, że unoszę się w powietrzu. Dociera do mnie, że umarłam. Słyszę śpiew. Nie rozumiem języka, ale wiem, że to śpiewają anioły, które przyszły mnie poprowadzić. Nie widzę ich jeszcze ale wiem, że wkrótce je zobaczę, i że też będę umiała tak śpiewać.

Wtedy przypomina mi się dziadek, i robi mi się strasznie smutno z jego powodu. Wiem, że jest gdzieś całkiem nie daleko, i że na pewno obwinia się o moją śmierć. Postanawiam go odnaleźć, i chociaż ciężko mi jest odejść od tego śpiewu, odwracam się i frunę nad doliną. Jest mnóstwo słońca i kwiatów, czuję wiatr na twarzy. Szukam go bardzo długo, i gdy już prawie tracę nadzieję, dolatuję do sadu.

Na drzewach wiszą wielkie ciężkie jabłka. Dziadek siedzi przy drewnianej ławie, naprzeciwko niego anioł z końcami skrzydeł zanurzonymi w trawie, pomiędzy nimi butelka wódki i dwa kieliszki. Dziadek nalewa do nich obu, jeden wypija on, drugi anioł. Wtedy zdaję sobie sprawę, że dziadek tego anioła nie widzi, że jest samotny i przerażony, i że nie wie nawet, co dzieje się z wódką z drugiego kieliszka. Chcę krzyknąć na anioła, żeby go nie straszył jeszcze bardziej, ale on odwraca do mnie głowę, patrzy mi poważnie w oczy swoimi czarnymi, mądrymi, pozbawionymi białek oczami i mówi:

-Każdy człowiek ma swojego anioła, żeby miał z kim pić i żeby nie był tak do końca sam.

Budzę się słysząc jeszcze brzmienie jego ciepłego głosu.