Sny, opowiadania, marzenia senne... » anioł

Między piekłem a niebem

Haiku — Sun, 26 Apr 2009 10:53:27 +0000

Zapowiadało się z pozoru normalnie. Piękna pogoda, niewielkie miasteczko otoczone bujną przyrodą, choć słońce jakby przygaszone lub świecące na świat jakby przez okulary przeciwsłoneczne. Byłem dzieckiem, a wokół mnie zgromadziły się inne dzieci (sennik dzieci) i jeszcze osoba dorosła, będąca naszym wychowawcą. Wszystko jakby w porządku, gdyby nie to że byłem… diabłem , wszyscy byliśmy, a całe to miejsce o dziwo było piekłem. Wyglądałem niemal jak człowiek, gdzie owe „niemal” definiował ogonek, różki i czerwone tęczówki ze złotą obwódką, diabeł jak się patrzy. Mały byłem, więc nadwyraz bujne płomienne włosy (sennik włosy) z odstającą czupryną i z do niemal ziemi sięgającą peleryną wyglądały odrobinę nieproporcjonalnie.
Zgromadziliśmy się właśnie pod naszą szkołą i pod przewodnictwem nauczyciela w zgranej kolumnie ruszyliśmy na szkolną wycieczkę.
Dla niewtajemniczonych, cel podróży mógł wydać się dość szokujący, albowiem kierowaliśmy się do.. Raju. A konkretnie na dworzec kolejowy, skąd odjeżdżały pociągi do królestwa niebieskiego. Nikogo to nie dziwiło, a właściwie bardziej ciekawiło i tym samym ekscytowało, nie mogłem się już doczekać widoku niebiańskich miast, frunących w przestworzach aniołów i innych atrakcji. Nie było czegoś takiego, jak wojna między diabłami a skrzydlatymi aniołami. Od wielu stuleci panował pokój między jednymi i drugimi, gdy obaj doszli do wniosku, że właściwie o co tu się między sobą tłuc skoro ludzkie duszę i tak czy siak trafią albo tu albo tam, a cały ten system piekielnych kar i rajskich nagród ma na celu harmonijny rozwój człowieka w kolejnych reinkarnacjach. Długo dyskutowaliśmy o tym z kolegami, dochodząc do wniosku, że ta dyplomatyczna sytuacja była genialnym rozwiązaniem odwiecznego sporu.
Dotarliśmy właśnie na miejsce, z którego wyjeżdżały i przyjeżdżały pociągi z obydwoma gatunkami pasażerów na pokładzie. Zbliżając się do wejścia na peron, minął nas akurat zadowolony anioł kierujący się pewnym krokiem w stronę miasta.
Wsiadając do pociągu, uśmiechnął się do mnie ogromny czart z kosą w dłoni i w niebieskim stroju konduktora. Wyglądał jak ten zły rogaty z drugiej części komputerowej gry Dungeon Keeper.
Kiedy tylko przekroczyłem wejście do swojego przedziału, obraz (sennik obraz) całkowicie mi poczerniał na kilka sekund. Zniknęły wszelkie widoki, dźwięki, odczucia, przez króciutką chwilę znalazłem się w czystej pustce, ale za chwile wszystko wróciło do normy. To nic takiego, zwykłe przejście świadomości między wymiarami, a konkretniej między piekłem, a rajem.
Usiadłem ze spojrzeniem utkwionym na panoramie dworca za oknem i tu sen dobiegł końca.

Hehe, od kilku dni czytam powieść Siergieja Sadowa „Rzecz o zbłąkanej duszy”. Sen powstał niewątpliwie na bazie właśnie owej książki, wszystko się zgadza . Przy okazji polecam książkę, fajna, zabawna i wzruszająca historia małego diabła i anioła dziewczynki, którzy wyruszają na ziemię by pomóc pewnemu chłopcu z patologicznej rodziny.

Anioł w Himalajach

porport — Wed, 22 Apr 2009 11:16:27 +0000

Jestem w Himalajach. Wspinam się mozolnie, brakuje mi już sił. Przede mną wspina się mój dziadek; jest kimś w rodzaju guru, prowadzi mnie przez góry. Nie znam celu wędrówki, albo jestem tak zmęczona, że go nie pamiętam. Wreszcie, gdy czuję, że naprawdę dłużej nie dam rady, dziadek wchodzi na najwyższą półkę. Podciągam się za nim, widzę jego ciepły, wyrozumiały uśmiech.

Jest ciepło, wspinamy się w letnich ubraniach. Przed nami widać dolinę a potem następne szczyty, tym razem już oblodzone. Tutaj rośnie trawa i drobne, żółte kwiatki. Czuję, że nie pójdę dalej. Już mam o tym powiedzieć dziadkowi, gdy on z uśmiechem pokazuje mi metalową zjeżdżalnię. Chwyciwszy się dwóch poręczy odbija się mocno, i już po chwili macha do mnie z doliny. Boję się, ale chwytam się również; odbijam się mocno, a wtedy poręcze rozjeżdżają się, spod nich wyłania się ostry, metalowy pręt i przebija moją klatkę piersiową. Na sekundę tracę przytomność, potem widzę już z boku moje ciało (sennik ciało), jak zjeżdża po tym pręcie na samo dno doliny.

Wtedy zdaję sobie sprawę, że unoszę się w powietrzu. Dociera do mnie, że umarłam. Słyszę śpiew. Nie rozumiem języka, ale wiem, że to śpiewają anioły, które przyszły mnie poprowadzić. Nie widzę ich jeszcze ale wiem, że wkrótce je zobaczę, i że też będę umiała tak śpiewać.

Wtedy przypomina mi się dziadek, i robi mi się strasznie smutno z jego powodu. Wiem, że jest gdzieś całkiem nie daleko, i że na pewno obwinia się o moją śmierć. Postanawiam go odnaleźć, i chociaż ciężko mi jest odejść od tego śpiewu, odwracam się i frunę nad doliną. Jest mnóstwo słońca i kwiatów, czuję wiatr na twarzy. Szukam go bardzo długo, i gdy już prawie tracę nadzieję, dolatuję do sadu.

Na drzewach wiszą wielkie ciężkie jabłka. Dziadek siedzi przy drewnianej ławie, naprzeciwko niego anioł z końcami skrzydeł zanurzonymi w trawie, pomiędzy nimi butelka wódki i dwa kieliszki. Dziadek nalewa do nich obu, jeden wypija on, drugi anioł. Wtedy zdaję sobie sprawę, że dziadek tego anioła nie widzi, że jest samotny i przerażony, i że nie wie nawet, co dzieje się z wódką z drugiego kieliszka. Chcę krzyknąć na anioła, żeby go nie straszył jeszcze bardziej, ale on odwraca do mnie głowę, patrzy mi poważnie w oczy swoimi czarnymi, mądrymi, pozbawionymi białek oczami i mówi:

-Każdy człowiek ma swojego anioła, żeby miał z kim pić i żeby nie był tak do końca sam.

Budzę się słysząc jeszcze brzmienie jego ciepłego głosu.

Raj utracony

sara — Sat, 28 Mar 2009 11:11:27 +0000

No wiec… Sen zaczął się normalnie 3 tygodnie temu ale był niezwykły więc go zapisałam i przypomniało mi się o tej stronie no wiec go dodałam . ,,Jestem na wycieczce, ale odłączyłam się od grupy, bo zainteresowało mnie coś świecącego leżącego na ziemi. To była wskazówka w niej była ukryta karteczka. Pisało na niej ,,Saro! Wybrałem cię żebyś wybrała się do raju! Pomogę ci wrócić! Podpisane Pan Bóg,, Zdziwiłam się ale nagle ujrzałam małą wróżkę pobiegłam szybo za nią. Zaprowadziła mnie do jakiejś jaskini, w której nikt nie był. Szłam dalej ale droga była zastawiona lijanami ale nagle usłyszałam głos ,,Jesteś już blisko,, I ujrzałam na ziemi nóż (sennik nóż). Podniosłam go i ścięłam lijany. Ujrzałam dużą przestrzeń, z zieloną trawą. Były tam dinozaury ale na mój widok ukłoniły się przede mną. Nad moją głową pojawił się anioł i gołąbek ,,O to raj utracony przez ludzi! Wybrałem ciebie żebyś zamieszkała na nim i zrodziła nowe pokolenie ludzi czystyCH nie niszczących ziemi! Niedługo na ziemi warstwa ozonowa pęknie nie przez Boga ale przez ludzi sami zabili siebie twoje życie tutaj jest nieśmiertelne, nie ma tu chorób bólu ani cierpienia skorzystaj z tego ci ci jest darowane,, I po chwili anioł zniknął i gołąbek też. Usiadłam na kamieniu, w wodzie pływały syreny pozdrawiające z morskiej otchłani. Na drzewach były wszystkie owoce, duże i małe, słodkie i kwaśne. Zauważyłam tam (W oddali zwierzęta które dawno wymarły, to było niesamowite. Nagle podszedł do mnie gołąb i powiedział ,,Nie możesz być tu jedynym człowiekiem,, po czym zniknął. Chciałam się przejść po tym ogromnym raju, aż tu nagle podchodzi do mnie mamut który trzymał na swojej szyi chłopca, bardzo przystojnego starszego ode mnie możne o 3 lata. ,,Witaj w raju!,, Powiedział. Po czym mamut poniósł mnie swoją trąbą i posadził mnie koło tego chłopaka. Potem przeszliśmy trochę tego raju.

Piłam mleczko kokosowe i pływałam w ciepłej wodzie razem z syrenami. I tak spędzałam tam moje życie. Człowiek mógł sobie tam wyhodować skrzydła. Lataliśmy w przestworzach. Ale gdy ziemia straciła całą wodę, a ludzi nie było w raju nic się nie zmieniło. Ten raj trwał dłużej niż Ziemia. Resztę snu nie było bo się obudziłam.

Anioł

unis — Sun, 08 Mar 2009 12:37:04 +0000

Nie pamiętam zbyt wiele — widzę męskiego anioła, długie włosy (sennik włosy) ( taki jak z jakiejś bajki) stoi z mieczem, patrze na niego rozkłada skrzydła są takie jednolite ciemne (nie z piór ) każe mi gdzieś iść , i poszedłem tam … więcej nie pamiętam hmm

Śmierć dwóch sióstr

kejsi_1989 — Fri, 23 Jan 2009 13:25:48 +0000

Mam wrażenie że to już mi się śniło dlatego ze znowu mama (sennik mama) ten sen jest jakieś przyjęcie rodzinne wszyscy się bawią a ja próbuje mówić cioci ze niektóre osoby są oszustami podszywającymi się pod osoby z rodziny (tłumacze to cioci bo wiem ze w każdej chwili może zginać moja siostra) wszyscy się bobrze bawią ja próbuje siostrę znaleźć, a jak ja znajduje nagle jestem nad urwiskiem ona spada a ja nic nie mogę zrobić. jak ona spadła zrozpaczona i zdezorientowana rozglądam się i widzę ze przyjecie przeniosło się nad urwisko, nikt nie wie co się stało i nie zwraca uwagi tak jakby to się nie stało. ale co najgorsze widzę druga siostrę stojąca niedaleko koło krawędzi przepaści (tez wiedziałam ze umrze)we łzach w oczach podeszłam do niej przytuliłam ja i zobaczyłam jak nagle zrobiło się ciemno a jej cień z bardzo jasnego błękitu nabierał konturu anioła z przepięknymi skrzydłami. gdy ja tuliłam ona się uśmiechnęła i jak by przeniosła mnie w czasie niedaleko bo na jakąś dużą imprezę ona stała z jakaś grupka ludzi na bardzo wysokiej platformie w kształcie głowy bez barierek , i spojrzała na mnie, tam z góry po czym ktoś ja szturchną a ona spadła i się zabiła. nie wiem co oznacza mój sen ale straciłam w nim dwie ukochane siostry.