Sny, opowiadania, marzenia senne…

Okolicę stanowią obdrapane budynki, biedna szara polska wojenna, czy powojenna , trudno mi okreslic bo tą rzeczywistość znam tylko z filmów. I tak jak w czarno białym telewizorze widzę szarą kuchnię , w której panuje zmierzch, na jednej ze ścian widniej jaśniejszy prostokąt światła, to okno, z którego widok pokazuje inne szare, z odpadającym tynkiem domy.

Siedzę na stołku kuchennym twarz (sennik twarz)ą do okna i zastanawiam się nad rozwiązaniem jakiegoś problemu.
Jestem kobietą około pięćdziesiątki . Jestem matką muszę znaleźć jakieś rozwiązanie. Na chwilę przed tym zanim do kuchni wchodzi moja córka , podejmuję jakąś ważną decyzję. Zmierzch pochłania wszystkie kolory, cicho jak niewidzialny zabójca – gaz. Wszystko zatopione jest w szarości tylko nasze opaski na ranieniach z gwiazdą, wcale nie przyświecającą nad naszą droga życia, mają piękne wyraźne kolory. Jesteśmy żydówkami. Znajdujemy się w gettcie warszawskim. Ja wiem, ze za dwa tygodnie czy miesiąc rozegra się dramat. Planują zagładę dlatego wysyłam moją córkę niby to po jedzenie do rodziny w Polsce. Oni mieszkają gdzieś daleko na wsi i są w stanie poratować nas z coraz większego głodu. Jeszcze dają przepustki. Rodzina już powiadomiona. Mnie z nią nie puszczą bo mogą sie zorientować , że planujemy ucieczkę, dlatego żeby mieć większą pewność wysyłam ją samą.
Ja decyduję się zostać. Pamiętam zadziwiające uczucie pewności z dobrze podjętej decyzji i żałuję tylko, że widze córkę po raz ostatni. Jednocześnie wiem, że przeżyje i będzie mogła normalnie żyć .
To wystarcza żebym była szczęśliwa.

Zegnamy się na skrzyżowaniu dróg. Ona pada mi na szyję jakby przeczuwając w ostatniej chwili, że może coś jest tu nie tak, ale nie daję jej żadnego powodu do podejrzeń więc odjeżdża. Dramat, w którym ginę rozgrywa sie jakiś czas później. I podczas tego ostatniego aktu widzę z daleka moją córkę u rodziny, do której szczęśliwie dotarła. Doszły do nich informacje o tym co sie stało w Warszawie. Ona płacze, ale zaczyna rozumieć dlaczego wyjechała sama.
Wspaniały scenariusz na “podróże w czasie i wcieleniach”. Dodam jeszcze, że oczywiście mam córkę i w tym życiu. Zastanawiam się czasami skąd biorą się takie sny. Z jakiej krainy przychodzą i jakim językiem mówią. A może to nasze wspomnienia?

Autor opowiadania: katja_76, Tagi: gaz, kuchnia, miłość, wieś
Dodano: poniedziałek, Listopad 2nd, 2009 at 22:59 pm | Kategoria: Sny, opowiadania.

(2 głosów, średnio: 5,00 na 5)
You need to be a registered member to rate this post.

 Loading ...