Sny, opowiadania, marzenia senne…

Okropnie ponury klimat, wszystko jest mokre, zzieleniałe… Pusta uliczka, po obu stronach opuszczone kamienice z powybijanymi szybami. Na myśl przychodzi tylko jedno stwierdzenie – wymarłe miasto jak rodem z drugiej wojny światowej. Klimat jak w grze komputerowej o potworach, które za chwilę mają wyskoczyć zza rogu.

W jednej z kamienic pusty gabinet dentystyczny, w którego środku, na posadzce rośnie paprotka. Ów paprotka jest epicentrum wszelkiego zła na świecie i rozwiewa wokół siebie „złą” aurę – czuję to przez samo patrzenie na nią. Paraliżujący strach, nie mogę odwrócić od niej wzroku. Gabinet wygląda obskurnie – popękane szyby, grzyb, pleśń, jest zimno i strasznie. I ta okropnie zielona paprotka, która psuje nawet działanie komputerów.

W popłochu uciekam z tego miejsca, obawiając się jej negatywnego działania na moją osobę. Biegnę do szkoły. Lekcja PO, mamy robić figurki z drewna. Z koleżanką uknułyśmy plan, że zrobimy ją z żelaza i dostaniemy najlepszą ocenę. Jednak grupa z innej klasy przygotowała coś całkiem innego – przedstawienie. Przebrali się w okropne stroje, przywiązali mnie w pozycji „modlitewnej” w stronę krzyżyka nad tablicą i powoli całą salę zaczęła pokrywać czerń, zło zabijało wszystkich moich znajomych.

Znowu uciekam z tego okropnego miejsca, próbując przeskoczyć nad siatką, odwracam się i okazuje się, że szkolny budynek (sennik budynek) w rzeczywistości jest cały zielony – pokryty jakimś okropnym szlamem, trawą.. Szkoła zamienia się w stary, zapleśniały bunkier (sennik bunkier). Siatka ogrodzenia odgradza miejsce tego bunkra od reszty świata. Wszystkiemu przyglądają się zdziwieni, jednakowi, szarzy ludzie. Twarze mają jak Chińczycy z wysokimi czołami – jednakowe. Nie można poznać, czy to dziewczyna czy też chłopak (sennik chłopak). Wytykają mnie palcami i pokazują dyskretnie to, co znajduje się obok mnie. Odwracam się lekko, by przyjrzeć się wszystkiemu.. Przeklęta paproć rozrosła się na cały obszar „rezerwatu”, z jakiego próbuję uciec! Po chwili orientuję się, że jestem uwięziona w miejscu skażonym. Staję się eksponatem, rzadkim rodzajem zwierzęcia zamkniętym w zoo. Jestem więźniem rezerwatu zła, a paprotka i wszystko co mokre, zielone, okazuje się być mocą niedobrych sił.

I wtedy się budzę… A na kwietniku niewzruszenie stoi paprotka.

Autor opowiadania: MissR, Tagi: paprotka
Dodano: czwartek, Grudzień 4th, 2008 at 23:56 pm | Kategoria: Sny, opowiadania.

(3 głosów, średnio: 3,67 na 5)
You need to be a registered member to rate this post.

 Loading ...