Sny, opowiadania, marzenia senne…

Dziś w nocy miałam dziwny sen. Oczywiście zima, wszędzie lód, ale powietrze było dość ciepłe. Jak co dzień (sennik dzień) szykowałam się do szkoły i czekałam na koleżankę, bo zawsze razem plotkujemy po drodze. Przyszła punktualnie . Wychodzimy z domu, idziemy, idziemy, nagle przypomniałam sobie, że nie zamknęłam drzwi (sennik drzwi). Koleżanka jak nigdy, powiedziała, że nie będzie czekać i to mój problem, że spóźnię się do szkoły. Cofnęłam się. Pod domem stał jakiś mężczyzna, przyglądał się drzwiom… Zbliżyłam się, on dalej stał, obserwował co robię… Zamknęłam drzwi, wychodzę przed dom, on nadal stał, mial kaptur na głowie, twarz (sennik twarz) przysłoniętą. Gdy przechodziłam obok niego, powiedział: „Uważaj na siebie.” To dziwne, nie wiedziałam co myśleć. Idę sobie po zlodowaciałej drodze i nagle podjeżdża moja ciocia, chciałam, żeby podwiozła mnie do szkoły, ale powiedziała, że muszę iść sama, bo spotkam kogoś na swojej drodze. Cóż, idę dalej. Nie wiem jakim cudem, miałam ok 21 lat a wciąż chodziłam do liceum, choć znajdowało się zupełnie w innym miejscu. Szłam przez park. Niby zima, miałam na sobie jakieś rajstopki, różowa spódniczkę, kozaki, bluzkę dość krótką i różową torbę…zupełnie nie mój styl. Spotkałam przy ścieżce 3 znajome koleżanki, usłyszalam, jak powiedziały na zawsze w poniedziałki ubiera się na niebiesko a dziś jest różowa…”, obróciłam się i pokazałam środkowy palec, co znowu nie w moim stylu. Ale o dziwo nic nie odpowiedziały tylko patrzyły na wieżowiec, biurowiec, niejaki drapacz chmur obok którego znajdowała się elektrownia. To niemożliwe, żeby w parku powstawałay takie budynki. Idę, idę , dostałam telefon od chłopaka (dowiedziałam się, że pracuje w tej elektrowni i jest już po studiach, to tak jakbym przespała kilka lat, ale wszystko rozwinęło się, tylkozostała ta sama szkoła średnia i jakiś dziwny styl ubierania się) . Powiedział, że mam do niego wpaść i nieważne, że spóźnię się do szkoły. Jest głodny i chce moje śniadanie, a ja po drodze mam kupić sobie jakieś ciasteczka. No cóż, postanowiłam iść.Dostałam kolejny telefon : „widzę cię, kochanie, ale jestem głodny. Jak będziesz pod biurem – zadzwoń.” Zaledwie parę metrów i nagle stanęłam, podeszła do mnie ni stąd ni zowąd moja mama (sennik mama). Powiedziała, że mam spojrzeć w górę na wieżowiec… widziałam białe chmurki. W pewnym czasie dała mi aparat i kazała robić zdjęcia… wieżowiec zaczął się zawalać… Białe chmurki zamieniły się w potężny smog… I co dalej? Mama powiedziała, że mam iść 1h prosto przed siebie i doświadczę czegoś niezwykłego… Idę nie zwracając uwagi na nic. I nagle dostałam sms, że ktoś zostawił mi wiadomość na poczcie głosowej. Tak! To był mój chłopak (sennik chłopak) „walczyłem o życie, teraz będziemy razem w niebie. Będę się tobą opiekował, takie jest moje zadanie. Dziękuję za wszystko, nie szukaj mnie, bo zaraz przyjdzie po mnie twoja babcia i będziemy nad tobą czuwać…” (babcia zmarła parę lat temu). Nawet nie uroniłam łezki… Szłam dalej i podjechała po mnie mama: „wsiadaj, jedziemy sprzątać mieszkanie cioci.” Pojechałyśmy. Zostawiła mnie samą w 3-piętrowym mieszkanku. Nikogo nie było wewnątrz. Wszystkie drzwi były białe, każdy pokój miał swoją historię… na drzwiach znajdowały się nazwiska (wszyscy dawno zmarli), a ja miałam sprzątać te pokoje… Nie wiem nawet – dlaczego? Odkurzyłam parter, były tam 2 pokoje, nazwiska mi bardzo bliskie, w kuchni stała gorąca herbata. Podpisana moim imieniem. Wylałam ją, wszystko wydawało się tu takie szare… Poszłam na piętro. Tam były 4 pokoje, nazwiska już mniej znane, ale kojarzyłam te wszystkie twarze. Weszłam piętro wyżej… Wszystkie drzwi były otwarte. Nazwisk nie kojarzyłam, może kiedyś na jakimś spotkaniu rodzinnym była o nich wzmianka… Cóż zostało 3 piętro. Wszystkie drzwi zamknięte. Nagle ktoś stanął za mną, zauważyłam go w lustrze na korytarzu. Obróciłam się, nie powiem przystojny facet, znał tą rodzinę, miał sprawdzić, czy sprzątam… Zapytał się, czy herbata mi smakowała i czy chcę jeszcze. Odpowiedziałam, że nie mam czasu i muszę sprzątać, nagle ukłuło mnie coś w sercu. Chciałam otworzyć choć jedne drzwi, ale nie miałam siły. Coś błysnęło w lustrze. Podeszłam i zobaczyłam mojego chłopaka, w garniturze, z teczką jakby wybierał się do pracy, powiedział, że nie mogę go smucić bo nie będzie mógł mnie chronić i dobrze, że nie rozmawiałam z tamtym mężczyzną, bo miał nieczyste sumienie. I mój kochany zniknął. Chciałam zejść na dół, ale schody zaczęły się pode mną walić, upadłam z piętra, przede mną był ten sam starszy mężczyzna, który stał pod moim domem i powiedział: „nie uważałaś, nie wolno naruszać rzeczy zmarłych.” I jakby pofrunął do pokoju na 3 piętrze… Ja nie wiedziałam jak zejść, zostały tylko kondygnacje, bez schodów, ja za bardzo nie mogłam się ruszyć. Jeszcze pojawił się ten przystojny mężczyzna, który dodał „mogłaś zaryzykować.” Wydaje mi się, że ta herbata była pewnie z jakimś dodatkiem i gdybym była otumaniona, może wydawałoby mi się, że to wszystko to sen, duchów nie było i schody się nie waliły… Ten sen ma liczne przesłania, szkoda tylko, że skończył się tak niespodziwanie…

Autor opowiadania: amywrz, Tagi: czas, duch, gorąco, lustro, śmierć, mama, pokoje, pusty dom, schody, szkoła, telefon, uprzedzenie, wieżowiec, zima
Dodano: poniedziałek, Grudzień 22nd, 2008 at 18:34 pm | Kategoria: Sny, opowiadania.

(2 głosów, średnio: 5,00 na 5)
You need to be a registered member to rate this post.

 Loading ...