17.03.09
Dwie senne sceny
Sny nigdy nie są ciągiem wydarzeń, które się doskonale pamięta i można je napisać jak opowiadanie. Raczej są to pewne sceny nie zawsze łączące się tematycznie ze sobą.
Ostatnio śniła mi się śmierć. To ja umierałam… Było to dziwne.
„Wracając ze szkoły tą drogą co zawsze, nagle położyłam się na trawie i czułam, że umieram. Słońce świeciło i była dosyć ładna pogoda. Nie czułam bólu po prostu wiedziałam co mnie czeka. Była przy mnie moja najlepsza koleżanka, bo razem szłyśmy i została ze mną. Mówiłam jej o testamencie- moje oszczędności chciałam oddać na dzieci (sennik dzieci) do domu dziecka, wszystkie rzeczy, kosmetyki przepisałam na rodzeństwo cioteczne, a mój pokój oddałam młodszemu bratu. Na koniec powiedziałam koleżance, że jest moją najlepszą przyjaciółką. I zamknęłam oczy.”
Następna scena miała miejsce w kościele.
„Widziałam wszystko z góry, jakbym zawisła w powietrzu. Unosiłam się w powietrzu jako dusza. Widziałam ludzi na czarno ubranych, siedzących w ławkach. Przeczuwała, że jest to mój pogrzeb, lecz nie dostrzegłam swojego ciała. Działo się to w dobrze mi znanym kościele pw. Św. Wojciecha. Na moją cześć orkiestra zagrała jakąś piosenkę na instrumentach, lecz nie był to typowy marsz. Byli to koledzy z pracy, gdyż wcześniej pracowałam w operze jako muzyk.”
Ostatnia akcja dzieje się w moim mieszkaniu, ale było to miejsce w którym tak na prawdę nie mieszkam.
„Widziałam swoje mieszkanie. Było posprzątane. Zwracałam uwagę na swoje instrumenty – pianino, gitarę, skrzypce, bongos. Ale widziałam wszystko tak jak bym była duchem. Był tam specjalny akustyczny pokój, abym podczas gry nie przeszkadzała sąsiadom”
To wszystko co pamiętam z mojego snu…
(1 głosów, średnio: 4,00 na 5)You need to be a registered member to rate this post.
Loading ...
Napisz komentarz:
Aby komentować musisz być zalogowany, zaloguj się.